Ομαδικές συνεδρίες
Οι ομαδικές συνεδρίες αποτελούν έναν ιδιαίτερο θεραπευτικό χώρο όπου ο άνθρωπος μπορεί να συνδεθεί όχι μόνο με τον εαυτό του αλλά και με άλλους ανθρώπους που βιώνουν παρόμοιες δυσκολίες, συναισθήματα ή εσωτερικές αναζητήσεις.
Ομαδικές Συνεδρίες
Οι ομαδικές συνεδρίες ψυχοθεραπείας προσφέρουν ένα ασφαλές και οργανωμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο άνθρωποι με κοινές ή παρόμοιες δυσκολίες μπορούν να συναντηθούν, να μοιραστούν εμπειρίες και να αναπτύξουν νέους τρόπους κατανόησης και αντιμετώπισης των προβλημάτων τους.
Η ομάδα δεν αποτελεί απλώς μια συνάντηση ανθρώπων που συζητούν. Είναι μια οργανωμένη θεραπευτική διαδικασία, με συγκεκριμένους στόχους, κανόνες, διάρκεια και συντονισμό από κατάλληλα εκπαιδευμένο ψυχολόγο.
Μέσα στην ομάδα, το άτομο μπορεί να ανακαλύψει ότι δεν είναι μόνο του. Συχνά συνειδητοποιεί ότι σκέψεις, συναισθήματα και δυσκολίες που θεωρούσε αποκλειστικά προσωπικές υπάρχουν και σε άλλους ανθρώπους.
Η εμπειρία αυτή μπορεί να μειώσει τη ντροπή, την απομόνωση και την αίσθηση ότι «κανείς δεν μπορεί να με καταλάβει».
Τι προσφέρει η ομαδική ψυχοθεραπεία
Η ομάδα δημιουργεί ένα μικρό κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο το άτομο μπορεί:
- να εκφράσει σκέψεις και συναισθήματα,
- να ακούσει διαφορετικές εμπειρίες,
- να λάβει υποστήριξη,
- να αναγνωρίσει επαναλαμβανόμενα μοτίβα,
- να δοκιμάσει νέους τρόπους επικοινωνίας,
- να βελτιώσει τις κοινωνικές του δεξιότητες,
- να αναπτύξει μεγαλύτερη ενσυναίσθηση,
- να παρατηρήσει τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με τους άλλους,
- να αποκτήσει πρακτικές δεξιότητες διαχείρισης,
- να αισθανθεί ότι ανήκει σε ένα ασφαλές πλαίσιο.
Η θεραπευτική αλλαγή δεν προέρχεται μόνο από τον συντονιστή. Προκύπτει επίσης από την αλληλεπίδραση, την ανατροφοδότηση, την ταύτιση και την υποστήριξη μεταξύ των μελών.
Η εμπειρία του «δεν είμαι μόνος»
Πολλοί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, πένθος ή τραυματικές εμπειρίες αισθάνονται ότι οι άλλοι δεν μπορούν να καταλάβουν τι περνούν.
Μπορεί να σκέφτονται:
«Μόνο εγώ αισθάνομαι έτσι.»
«Κανείς δεν θα καταλάβει.»
«Αν μιλήσω, θα με κρίνουν.»
«Κάτι δεν πάει καλά μόνο με εμένα.»
Μέσα στην ομάδα, το άτομο ακούει ανθρώπους να περιγράφουν παρόμοιους φόβους, σκέψεις και αντιδράσεις.
Η αναγνώριση κοινών εμπειριών δεν ακυρώνει τη μοναδικότητα της προσωπικής ιστορίας. Μπορεί, όμως, να προσφέρει ανακούφιση και να μειώσει το αίσθημα ντροπής και απομόνωσης.
Ο ρόλος της ομάδας
Η θεραπευτική ομάδα δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο ανθρώπινης σύνδεσης, αποδοχής και κατανόησης. Μέσα από την αλληλεπίδραση, ο θεραπευόμενος αρχίζει να αναγνωρίζει βαθύτερα συναισθηματικά μοτίβα και τρόπους σχέσης.
Η ομάδα λειτουργεί ως μικρόκοσμος σχέσεων, όπου μπορεί κανείς να δοκιμάσει έναν διαφορετικό τρόπο παρουσίας, χωρίς συνεχή άμυνα ή φόβο έκθεσης.
Η ομάδα ως ασφαλές πλαίσιο σχέσεων
Οι δυσκολίες στις σχέσεις συχνά εμφανίζονται και μέσα στην ομάδα.
Ένα άτομο μπορεί:
- να φοβάται ότι θα απορριφθεί,
- να δυσκολεύεται να μιλήσει,
- να προσπαθεί να ευχαριστεί τους πάντες,
- να αποφεύγει τη διαφωνία,
- να θυμώνει όταν αισθάνεται ότι δεν ακούγεται,
- να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί,
- να αποσύρεται όταν η σχέση γίνεται πιο κοντινή,
- να χρειάζεται συνεχή επιβεβαίωση.
Η ομάδα προσφέρει τη δυνατότητα να αναγνωριστούν αυτά τα μοτίβα τη στιγμή που συμβαίνουν.
Με τη βοήθεια του ψυχολόγου, το μέλος μπορεί να κατανοήσει:
- τι αισθάνεται,
- ποια σκέψη ενεργοποιείται,
- ποια ανάγκη προσπαθεί να εκφράσει,
- πώς επηρεάζει τους άλλους,
- πώς θα μπορούσε να αντιδράσει διαφορετικά.
Έτσι, η ομάδα λειτουργεί ως ασφαλές «εργαστήριο σχέσεων», όπου μπορούν να δοκιμαστούν νέοι τρόποι σύνδεσης.
Είδη ομαδικών συνεδριών
Ψυχοεκπαιδευτικές ομάδες
Οι ψυχοεκπαιδευτικές ομάδες έχουν περισσότερο δομημένο χαρακτήρα.
Περιλαμβάνουν:
- ενημέρωση για μια συγκεκριμένη δυσκολία,
- κατανόηση των ψυχολογικών μηχανισμών,
- πρακτικές ασκήσεις,
- εκπαίδευση σε δεξιότητες,
- συζήτηση και ανταλλαγή εμπειριών,
- εφαρμογή τεχνικών ανάμεσα στις συναντήσεις.
Μπορεί να οργανωθούν ομάδες για:
- διαχείριση άγχους,
- κρίσεις πανικού,
- κατάθλιψη,
- πένθος και απώλεια,
- αυτοεκτίμηση,
- κοινωνικές δεξιότητες,
- ρύθμιση συναισθημάτων,
- ΔΕΠΥ και οργάνωση,
- υποστήριξη φροντιστών,
- διαχείριση χρόνιων παθήσεων,
- πρόληψη επαγγελματικής εξουθένωσης.
Ομάδες Γνωσιακής Συμπεριφορικής Θεραπείας
Στις ομάδες CBT τα μέλη μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τη σχέση ανάμεσα σε:
- καταστάσεις,
- σκέψεις,
- συναισθήματα,
- σωματικές αντιδράσεις,
- συμπεριφορές.
Μπορεί να χρησιμοποιούνται:
- ημερολόγια σκέψεων,
- αναγνώριση γνωσιακών διαστρεβλώσεων,
- συμπεριφορικά πειράματα,
- σταδιακή έκθεση,
- τεχνικές επίλυσης προβλημάτων,
- συμπεριφορική ενεργοποίηση,
- ασκήσεις πρόληψης υποτροπής.
Η ομάδα επιτρέπει στα μέλη να βλέπουν πώς διαφορετικοί άνθρωποι ερμηνεύουν παρόμοιες καταστάσεις και να αναπτύσσουν περισσότερο ευέλικτους τρόπους σκέψης.
Ομάδες ανάπτυξης κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων
Οι ομάδες αυτές μπορούν να βοηθήσουν άτομα που δυσκολεύονται:
- να εκφράσουν τις ανάγκες τους,
- να θέσουν όρια,
- να διαχειριστούν τη σύγκρουση,
- να ακούσουν τον άλλον,
- να εκφράσουν διαφωνία,
- να ρυθμίσουν τον θυμό,
- να αντιμετωπίσουν την απόρριψη,
- να αναπτύξουν διεκδικητική επικοινωνία.
Οι δεξιότητες δεν συζητούνται μόνο θεωρητικά. Εξασκούνται μέσα από παραδείγματα, παιχνίδια ρόλων και πραγματικές αλληλεπιδράσεις.
Ομάδες υποστήριξης
Οι ομάδες υποστήριξης εστιάζουν περισσότερο στη σύνδεση, στην αλληλοκατανόηση και στη συναισθηματική ενδυνάμωση.
Μπορεί να αφορούν:
- ανθρώπους που πενθούν,
- φροντιστές ασθενών,
- άτομα με χρόνια ασθένεια,
- γονείς παιδιών με αναπτυξιακές δυσκολίες,
- ανθρώπους που βιώνουν μεγάλες αλλαγές ζωής,
- άτομα που αντιμετωπίζουν κοινωνική απομόνωση.
Η ομάδα δεν αφαιρεί τον πόνο, αλλά βοηθά το άτομο να μην τον βιώνει μόνο του.
Ομάδες νευροψυχολογικής υποστήριξης
Ως γνωσιακός νευροψυχολόγος, μπορώ να εντάσσω στις ομαδικές παρεμβάσεις στοιχεία που αφορούν:
- την προσοχή,
- τη μνήμη,
- τις εκτελεστικές λειτουργίες,
- τη γνωστική κόπωση,
- τη διαχείριση χρόνου,
- την οργάνωση καθημερινών δραστηριοτήτων,
- τη συναισθηματική προσαρμογή σε γνωστικές αλλαγές.
Οι ομάδες αυτές μπορούν να απευθύνονται σε ανθρώπους με:
- επίκτητες γνωστικές δυσκολίες,
- νευρολογικές παθήσεις,
- κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις,
- ήπια γνωστική διαταραχή,
- ΔΕΠΥ,
- δυσκολίες συγκέντρωσης και οργάνωσης,
- προβλήματα επιστροφής στην εργασία ή στις σπουδές.
Μπορεί να χρησιμοποιούνται πρακτικές στρατηγικές όπως:
- ημερολόγια και υπενθυμίσεις,
- οπτική οργάνωση,
- διάσπαση δραστηριοτήτων σε βήματα,
- προγραμματισμός διαλειμμάτων,
- τεχνικές διαχείρισης περισπασμών,
- στρατηγικές μάθησης και ανάκλησης.
Πώς βοηθά
- Μείωση της μοναξιάς και της απομόνωσης
- Ενίσχυση της αυτογνωσίας και της επίγνωσης
- Κατανόηση συναισθηματικών και διαπροσωπικών μοτίβων
- Βελτίωση της επικοινωνίας και των σχέσεων
- Ανάπτυξη εμπιστοσύνης και συναισθηματικής ασφάλειας
- Διαχείριση άγχους, τραύματος και συναισθηματικής πίεσης
Πώς οργανώνεται μια θεραπευτική ομάδα
Πριν από την ένταξη πραγματοποιείται συνήθως ατομική συνάντηση αξιολόγησης.
Στη συνάντηση διερευνώνται:
- το αίτημα του ενδιαφερόμενου,
- οι θεραπευτικές του ανάγκες,
- οι προσδοκίες του από την ομάδα,
- η δυνατότητα συμμετοχής,
- η ψυχική και σωματική του κατάσταση,
- η συμβατότητα με το θέμα και τη σύνθεση της ομάδας,
- η ύπαρξη πιθανών κινδύνων,
- η ανάγκη παράλληλης ατομικής ή ψυχιατρικής υποστήριξης.
Η ένταξη σε ομάδα δεν γίνεται αυτόματα. Χρειάζεται να εξεταστεί αν η συγκεκριμένη ομάδα είναι κατάλληλη για το άτομο και αν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του.
Μέγεθος της ομάδας
Μια θεραπευτική ομάδα μπορεί να περιλαμβάνει περίπου 6 έως 10 μέλη, ανάλογα με:
- τον σκοπό,
- τη δομή,
- τη διάρκεια,
- την ηλικία των συμμετεχόντων,
- το είδος των δυσκολιών,
- τις ανάγκες ασφάλειας και συντονισμού.
Ο περιορισμένος αριθμός βοηθά ώστε κάθε μέλος να έχει χρόνο και χώρο συμμετοχής.
Διάρκεια και συχνότητα
Οι συνεδρίες μπορεί να πραγματοποιούνται:
- μία φορά την εβδομάδα,
- ανά δεκαπέντε ημέρες,
- σε συγκεκριμένο αριθμό συναντήσεων,
- σε ανοιχτή ή κλειστή μορφή.
Μια δομημένη ομάδα μπορεί, για παράδειγμα, να περιλαμβάνει 8 έως 12 συναντήσεις, ενώ μια μακροχρόνια θεραπευτική ομάδα μπορεί να λειτουργεί για μεγαλύτερο διάστημα.
Η διάρκεια κάθε συνάντησης είναι συνήθως μεγαλύτερη από μια ατομική συνεδρία και μπορεί να κυμαίνεται περίπου από 75 έως 120 λεπτά, ανάλογα με το πρόγραμμα.
Κλειστή ομάδα
Σε μια κλειστή ομάδα:
- τα μέλη ξεκινούν μαζί,
- δεν προστίθενται νέα μέλη μετά την έναρξη,
- υπάρχει συγκεκριμένη διάρκεια,
- δημιουργείται σταθερότητα και συνοχή.
Ανοιχτή ομάδα
Σε μια ανοιχτή ομάδα μπορεί να γίνεται σταδιακή ένταξη νέων μελών μετά από αξιολόγηση και προετοιμασία.
Η επιλογή της μορφής εξαρτάται από τον θεραπευτικό στόχο και τις ανάγκες των συμμετεχόντων.
Οι βασικοί κανόνες της ομάδας
Εμπιστευτικότητα
Όσα συζητούνται μέσα στην ομάδα πρέπει να παραμένουν εμπιστευτικά.
Τα μέλη συμφωνούν ότι δεν θα μεταφέρουν εκτός ομάδας:
- προσωπικές ιστορίες,
- ονόματα,
- πληροφορίες,
- περιστατικά,
- σχόλια άλλων συμμετεχόντων.
Ο ψυχολόγος δεσμεύεται από το επαγγελματικό απόρρητο. Ωστόσο, δεν μπορεί να εγγυηθεί απόλυτα ότι όλα τα μέλη θα τηρήσουν την ίδια στάση. Για τον λόγο αυτό η εμπιστευτικότητα συζητείται αναλυτικά και αποτελεί βασικό μέρος του ομαδικού συμβολαίου.
Η ηχογράφηση, φωτογράφιση ή βιντεοσκόπηση των συναντήσεων δεν επιτρέπεται.
Σεβασμός
Κάθε μέλος έχει δικαίωμα:
- να μιλήσει χωρίς να προσβάλλεται,
- να διαφωνήσει,
- να μη δεχτεί πίεση,
- να μοιραστεί μόνο όσα αισθάνεται έτοιμο,
- να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του.
Δεν γίνονται αποδεκτά:
- προσβλητικά σχόλια,
- εξευτελισμός,
- απειλές,
- εκφοβισμός,
- διάκριση,
- επιθετική διακοπή του λόγου,
- πίεση για αποκάλυψη προσωπικών πληροφοριών.
Ενεργή συμμετοχή
Δεν απαιτείται από ένα μέλος να μιλήσει πριν νιώσει έτοιμο. Παράλληλα, η θεραπευτική διαδικασία προϋποθέτει σταδιακή ενεργή συμμετοχή.
Η συμμετοχή μπορεί να περιλαμβάνει:
- ακρόαση,
- έκφραση σκέψεων,
- περιγραφή εμπειριών,
- συμμετοχή σε ασκήσεις,
- παροχή ανατροφοδότησης,
- εφαρμογή δεξιοτήτων μεταξύ των συναντήσεων.
Συνέπεια
Η τακτική παρουσία είναι σημαντική, επειδή οι συχνές απουσίες επηρεάζουν όχι μόνο το ίδιο το μέλος αλλά και τη συνοχή της ομάδας.
Οι συμμετέχοντες ενημερώνονται εκ των προτέρων για:
- την πολιτική ακυρώσεων,
- τον τρόπο ενημέρωσης,
- την οικονομική συμφωνία,
- τη διαχείριση καθυστερήσεων,
- τις προϋποθέσεις αποχώρησης.
Αποφυγή συμβουλών και επιβολής
Τα μέλη ενθαρρύνονται να μοιράζονται προσωπικές εμπειρίες, χωρίς να παρουσιάζουν τις δικές τους λύσεις ως υποχρεωτικές.
Αντί για:
«Πρέπει να κάνεις αυτό.»
μπορούν να πουν:
«Στη δική μου περίπτωση με βοήθησε…»
«Ακούγοντας αυτό που λες, αισθάνομαι…»
«Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε να σε βοηθήσει…»
Ο στόχος δεν είναι να αποφασίζει η ομάδα για τη ζωή ενός μέλους, αλλά να προσφέρει σκέψεις, εμπειρίες και νέες οπτικές.
Ο ρόλος του ψυχολόγου
Ο ψυχολόγος:
- δημιουργεί το θεραπευτικό πλαίσιο,
- καθορίζει τους κανόνες,
- προστατεύει την ασφάλεια των μελών,
- διευκολύνει την επικοινωνία,
- παρακολουθεί τις ομαδικές διεργασίες,
- αποτρέπει την προσβολή και την εκμετάλλευση,
- συνδέει τις εμπειρίες με τους θεραπευτικούς στόχους,
- προσφέρει ψυχοεκπαίδευση,
- χρησιμοποιεί κατάλληλες θεραπευτικές ασκήσεις,
- παρακολουθεί την πορεία κάθε μέλους,
- αξιολογεί αν χρειάζεται πρόσθετη υποστήριξη.
Ο συντονιστής δεν επιβάλλει έτοιμες λύσεις και δεν λειτουργεί ως δικαστής. Βοηθά την ομάδα να κατανοεί όσα συμβαίνουν και να μετατρέπει την αλληλεπίδραση σε θεραπευτική εμπειρία.
Πώς βοηθά η γνωσιακή και νευροψυχολογική προσέγγιση
Αναγνώριση σκέψεων
Τα μέλη μαθαίνουν να εντοπίζουν σκέψεις όπως:
- «Οι άλλοι θα με κρίνουν.»
- «Δεν έχω τίποτα σημαντικό να πω.»
- «Αν διαφωνήσω, θα με απορρίψουν.»
- «Πρέπει να κρύψω τις δυσκολίες μου.»
- «Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν.»
Η ομάδα προσφέρει τη δυνατότητα να εξεταστούν αυτές οι πεποιθήσεις μέσα από πραγματικές εμπειρίες.
Συμπεριφορικά πειράματα
Ένα μέλος μπορεί να δοκιμάσει:
- να μιλήσει περισσότερο,
- να ζητήσει βοήθεια,
- να εκφράσει διαφωνία,
- να βάλει ένα όριο,
- να δεχτεί θετική ανατροφοδότηση,
- να παραμείνει παρόν όταν αισθάνεται άγχος.
Με αυτόν τον τρόπο δεν αλλάζει μόνο μέσα από τη θεωρία, αλλά και μέσα από την εμπειρία.
Μεταγνωστική επίγνωση
Τα μέλη μαθαίνουν να παρατηρούν:
- πώς σκέφτονται,
- τι υποθέτουν για τους άλλους,
- πότε ερμηνεύουν μια σιωπή ως απόρριψη,
- πότε μια σκέψη αντιμετωπίζεται σαν βεβαιότητα,
- πώς το άγχος επηρεάζει την προσοχή και τη μνήμη.
Η ομάδα μπορεί να βοηθήσει το άτομο να αναγνωρίσει ότι η προσωπική του ερμηνεία δεν είναι η μοναδική δυνατή.
Εκπαίδευση γνωστικών δεξιοτήτων
Σε κατάλληλες ομάδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασκήσεις για:
- συγκέντρωση,
- οργάνωση,
- διαχείριση χρόνου,
- μνήμη εργασίας,
- σχεδιασμό,
- επίλυση προβλημάτων,
- αναστολή παρορμητικών αντιδράσεων,
- διαχείριση γνωστικής κόπωσης.
Ένας χώρος συνεργασίας
Η ομαδική θεραπεία δεν είναι χώρος σύγκρισης ή αξιολόγησης. Είναι χώρος σεβασμού, εμπιστευτικότητας και ανθρώπινης παρουσίας, όπου κάθε μέλος μπορεί να εκφραστεί με τον δικό του ρυθμό.
Μέσα από συνθετική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, συνδυάζονται στοιχεία CBT, Συστημικής, Προσωποκεντρικής προσέγγισης, θεραπείας τραύματος, Mindfulness και Νευροψυχολογίας.
Ποιος μπορεί να συμμετέχει
Η ομαδική θεραπεία μπορεί να είναι κατάλληλη για ανθρώπους που:
- επιθυμούν να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους,
- δυσκολεύονται στις σχέσεις,
- αισθάνονται κοινωνικά απομονωμένοι,
- αντιμετωπίζουν κοινή ψυχολογική δυσκολία,
- θέλουν να αναπτύξουν πρακτικές δεξιότητες,
- μπορούν να σεβαστούν το θεραπευτικό πλαίσιο,
- είναι διατεθειμένοι να ακούσουν και να συνεργαστούν.
Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι εξωστρεφής ή να αισθάνεται άνετα μέσα σε ομάδα από την πρώτη ημέρα. Η αρχική αμηχανία είναι αναμενόμενη και μπορεί να αποτελέσει μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας.
Πότε μπορεί να μην είναι κατάλληλη
Η ομάδα δεν αποτελεί πάντοτε την καταλληλότερη ή μοναδική μορφή θεραπείας.
Χρειάζεται ιδιαίτερη αξιολόγηση όταν υπάρχει:
- άμεσος κίνδυνος αυτοκτονίας ή σοβαρού αυτοτραυματισμού,
- ενεργή ψυχωτική αποδιοργάνωση,
- σοβαρή μανιακή διέγερση,
- ενεργή εξάρτηση που εμποδίζει τη σταθερή συμμετοχή,
- έντονη επιθετικότητα,
- αδυναμία τήρησης βασικών ορίων,
- σοβαρή γνωστική δυσκολία που δεν επιτρέπει την κατανόηση της διαδικασίας,
- ενεργή κακοποίηση ή σοβαρός κίνδυνος που απαιτεί πρώτα εξατομικευμένη προστασία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται πρώτα ατομική θεραπεία, ψυχιατρική ή ιατρική αξιολόγηση, σταθεροποίηση ή διαφορετικό επίπεδο φροντίδας.
Ατομική ή ομαδική θεραπεία;
Οι δύο μορφές δεν είναι ανταγωνιστικές.
Η ατομική θεραπεία προσφέρει:
- περισσότερο προσωπικό χρόνο,
- μεγαλύτερη ιδιωτικότητα,
- εξατομικευμένη επεξεργασία,
- εστίαση στην προσωπική ιστορία.
Η ομαδική θεραπεία προσφέρει:
- εμπειρία κοινότητας,
- αλληλεπίδραση με πολλούς ανθρώπους,
- ανατροφοδότηση,
- εξάσκηση σχέσεων και δεξιοτήτων,
- αναγνώριση κοινών εμπειριών.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να συνδυάζονται, αρκεί οι στόχοι να είναι σαφείς και να διατηρούνται τα κατάλληλα θεραπευτικά όρια.
Οφέλη των ομαδικών συνεδριών
Μέσα από την ομαδική διαδικασία, το άτομο μπορεί σταδιακά:
- να μειώσει την απομόνωση,
- να αισθανθεί ότι ανήκει,
- να αναγνωρίσει ότι δεν είναι μόνο του,
- να αποκτήσει νέες οπτικές,
- να βελτιώσει την επικοινωνία του,
- να μάθει να εκφράζει ανάγκες και όρια,
- να διαχειρίζεται καλύτερα τη διαφωνία,
- να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του,
- να αναπτύξει εμπιστοσύνη,
- να εξασκήσει πρακτικές δεξιότητες,
- να δώσει και να δεχτεί υποστήριξη,
- να αναγνωρίσει τις δυνατότητές του.
Η προσφορά βοήθειας προς ένα άλλο μέλος μπορεί επίσης να είναι θεραπευτική. Το άτομο ανακαλύπτει ότι η εμπειρία, η παρουσία και τα λόγια του μπορούν να έχουν αξία για κάποιον άλλον.
Ο στόχος της ομάδας
Ο στόχος δεν είναι να συμφωνούν όλοι μεταξύ τους ούτε να αποκαλύπτουν κάθε προσωπική λεπτομέρεια.
Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο στο οποίο κάθε μέλος μπορεί:
- να αισθάνεται ασφαλές,
- να εκφράζεται με μεγαλύτερη ελευθερία,
- να κατανοεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του,
- να παρατηρεί τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται,
- να μαθαίνει από τις εμπειρίες των άλλων,
- να δοκιμάζει νέες συμπεριφορές,
- να αναπτύσσει δεξιότητες,
- να δημιουργεί περισσότερο λειτουργικές σχέσεις.
Ως γνωσιακός νευροψυχολόγος, προσεγγίζω την ομαδική θεραπεία συνδυάζοντας την κατανόηση της σκέψης, του συναισθήματος, της συμπεριφοράς, των γνωστικών λειτουργιών και των σχέσεων.
Η ομάδα δεν αντικαθιστά την προσωπική ιστορία του ανθρώπου. Δημιουργεί έναν χώρο όπου αυτή η ιστορία μπορεί να συναντήσει τις ιστορίες των άλλων και να αποκτήσει νέες δυνατότητες σύνδεσης, κατανόησης και αλλαγής.
